Komentarz do
wzorca
(
opracowany przez francuski Klub Spaniela )
Wrażenie
ogólne
Mały - wesoły pies, ruchliwy, dobrze zbudowany, uosabiający
wiele siły połączonej
z elegancją, życzliwością i zręcznością. Jest on najbardziej
żywym, czujnym i najmniejszym
ze spanieli myśliwskich. Jest psem jakby stworzonym do
tego, żeby wślizgnąć się do najgęstszych zarośli, gdzie chowa
się zwierzyna.
Jest psem, który powinien łączyć przy swym małym wzroście
energię z niewyczerpaną wytrzymałością. Słaby cocker jest
prawie bezużytecznym stworzeniem.
Cocker jest świetnym towarzyszem, który bawi się w domu
a jednocześnie potrafi dokonać wyczynów siły przy
wypłaszaniu lub aportowaniu zwierzyny.
Służy do polowania na bażanty, różną inną zwierzynę,
wypracowuje dobrze kuropatwy. Przydatny jest w najwyższym
stopniu w gęstych zaroślach, gdzie jego mały wzrost pozwala mu
odszukać trop zwierzyny
Głowa i czaszka
Głowa nie powinna być ani ciężka, ani masywna, musi być znacznej
wielkości w odpowiednim stosunku do reszty ciała, długa,
sucha, wytworna, wyróżniająca się.
Skóra bez zmarszczek i bruzd ściśle przylegająca. Czaszka
obszerna, lekko wysklepiona, nigdy płaska, widziana z góry jest
prostokątna o kątach lekko zaokrąglonych.
Guz potyliczny umiarkowanie zaznaczony. Stop zaznaczony, ale nie
za głęboki i nie załamany.
Łuki nad czołowe dobrze rozwinięte, szeroko obejmujące oczy.
Kufa duża, silna, szeroka, lekko zwężająca się stopniowo ku
nozdrzom, ale nigdy nie kończy się ostro.
Policzki suche misternie wyrzeźbione, zwłaszcza pod
oczami. Szczęka mocna okryta faflami daje wrażenie siły.
Fafle na żuchwie przedłużające się w kierunku szyi powinny
być jak najdłużej równoległe do linii grzbietu nosa. Wargi
prawie niewidoczne nie mogą być zwisające. Szczęki równej
długości. Zęby dobrze ustawione,
ściśle obok siebie, nie dając przodozgryzu, ani tyło zgryzu.
Nos szeroki, nozdrza dobrze rozwarte w kolorze czarnym,
z wyjątkiem psów czekoladowej maści i biało-czekoladowej,
gdzie nos jest zawsze w kolorze brązowym. Dopuszcza się nos w
kolorze ciemnego orzecha u okazów biało-pomarańczowych i
czerwonych. Brak pigmentacji nosa jest poważną wadą.
Oczy
Oczy
duże, dobrze wypełniające oczodoły, nie są wypukłe, ani
głęboko osadzone. Kolor oka jak najbardziej ciemny. Powieki
przylegające, spojówka nie może być widoczna. Również „migotka”
jest niewidoczna. Jasne oko jest bardzo dużą wadą.
Osie obu oczu winny być dokładnie równoległe bez zezowania.
Wyraz oka inteligentny, łagodny gdy pies odpoczywa, zmienia się
nagle w żywy i wesoły gdy się go zawoła.
Uszy
Uszy
otaczające boki głowy są szerokie, osadzone na przedłużeniu
linii poziomej, prowadzącej od oczu lub nieco niżej tej linii.
Skóra płata cienka, ucho nie może przekraczać końca nosa jeśli
chodzi o jego długość. Płaty uszu pokryte gęstym, jedwabistym
włosem,
ale nie lokowatym ani kędzierzawym. Powinny opadać płasko,
przylegając do policzków, tworząc jakoby obramowanie głowy,
której dodają wdzięku i specjalnego majestatu.
Szyja
Szyja
długa, lekko łukowata, muskularna, bez podgardla.
Przód
Łopatki
bardzo długie i bardzo skośne, cienkie, łącząc się u góry tworzą
ciasny i wyraźny kłąb. Kończyny przednie proste, bardzo mocne,
co jest konieczne z uwagi na duży wysiłek wymagany od tego psa.
Muszą one być stosunkowo krótkie, choć nie przesadnie, aby nie
ograniczać aktywności psa. Kończyny przednie powinny mieć
obfite frędzle,
nie mogą być one bardzo ścieśnione, ani rozwarte.
Tułów
Klatka
piersiowa pojemna , dość szeroka schodzi do łokci. Boki nie mogą
być zbytnio zaokrąglone, bo to utrudniało by ruch kończyn
przednich. Klatka piersiowa nie może wyglądać jak beczka wsparta
na czterech kończynach. Boki nie mogą również być płaskie lub
nierozwinięte. Grzbiet krótki, nie wypukły ani wklęsły, tylko
prosty. Partia krzyżowa bardzo mocno zwarta i muskularna,
ponieważ od niej zależy spowodowanie ruchu całego ciała.
Linia grzbietu powinna obniżać się lekko ku ogonowi. Jest
bardzo pożądane aby długość od kłębu do nasady ogona nie
przekraczała wysokości od kłębu do ziemi.
To daje pożądany kwadrat.
Tył
Kończyny tylne bardzo mocne. Muskularne uda schodzą nisko,
stawy skokowe wyraźne, ani zanadto zbliżone, ani rozwarte,
osadzone blisko ziemi, co sprzyja zwinności i sprężystości
chodów. Kończyna tylna powinna sprawiać wrażenie nieco
zaokrąglonej by nie przypominała tylnej kończyny kota.
Łapy
Łapy i
stopy zwarte, okrągłe ani zbyt wielkie, ani zbyt szerokie, nigdy
miękkie lub płasko rozpostarte z rozwartymi palcami. Palce
wysklepione, opuszki bardzo twarde, pazury mocne.
Ogon
Ogon
osadzony nieco poniżej linii grzbietu.
Szata
Włos
płasko przylegający, gęsty o jedwabistym wyglądzie, cienki i
zwarty powoduje szybkie wysychanie szaty. Nigdy wełniasty ani
kędzierzawy, dopuszczalna lekka falistość,
a raczej w ścisłym słowa znaczeniu „morowatość” sierści. Krótki
na głowie (kosmyk na czubku głowy jest dużą wadą), średniej
długości na tułowiu, obfite frędzle.
Maść
Każda
maść jest dopuszczalna. U psów czarnych i czerwonych, trochę
maści białej
(w formie plamki lub wąskiej krawatki) na przedpiersi jest
dopuszczalne. Jeśli tych plam białych jest więcej - takie psy są
zaliczane do łaciatych a nie do jednomaścistych.
Wzrost i
waga
Idealny wzrost
dla psów 37 - 40 cm, dla suk 36 - 39 cm Za idealną wagę
przyjmuje się ok. 12 kg Jeśli się chce precyzyjnie
wymierzyć i sprawdzić wzajemne proporcje można
przyjąć wzrost psa w kłębie - 38,5 cm, a wówczas długość
od kłębu do nasady ogona winna wynosić również 38,5 cm, obwód
klatki piersiowej - 57 cm, a wzrost od ziemi do łokcia 20
cm Wówczas uważa się, że wszystkie proporcje są zachowane przy
wadze 12 kg
Uwaga!
Obowiązujący tekst wzorca FCI nie podaje wzrostu a tylko wagę,
Obecnie angielski Kennel Club podał jako oficjalne następujące
modyfikacje odnośnie wagi i wzrostu:
waga powinna wynosić od 10,700 kg do 14,515 kg
wzrost psa powinien wynosić od 39,37 cm do 40,64 cm
wzrost suki powinien wynosić od 38,10 cm do 39,37 cm