Spaniele
charakteryzuje nade wszystko duża ruchliwość i wesołe, a
jednocześnie łagodne usposobienie. Mają one predyspozycje do
pracy wodzie, wykazują umiejętność posługiwania się wiatrem i
oszczekiwania gonionej zwierzyny, jak również wyjątkową wprost
skłonność do jej przenoszenia po ubiciu lub zastrzeleniu.
Te wrodzone cechy charakteru, oraz łatwość poddawania się
tresurze o przydatności spanieli w użytkowaniu łowieckim jako
płochaczy i psów aportujących drobna zwierzynę - tak podczas
polowań w terenie suchym,
jak i w wodzie. Można je też układać do tropienia postrzelonej
zwierzyny grubej. Tak więc ze względu na znakomite właściwości
fizyczne i psychiczne, spaniele można uznać za psy myśliwskie
wszechstronnie użytkowe. I w tym właśnie kierunku wskazane jest
ich układanie. Nie powinno się jednak oczekiwać od nich tzw.
ciętości w stosunku do drapieżników, ponieważ jest ona przeciwna
ich naturze. Podobnie jak psy legawe ras angielskich, spaniele
maja także zalety psa sportowego. Polując na ptactwo żyjące w
polu lub na błotach, pracują podobnie jak wyżły, z tą jednak
różnicą, że nie wystawiają zwierzyny. Podczas polowania pokonują
pola zygzakami; gdy napotkają ptaka, powinny go poderwać do
lotu. Spaniel, gdy zwietrzy zwierzynę, energicznie macha ogonem.
Jest bardzo przydatny ze względu na mniejszy wzrost aniżeli
wyżeł - szerokość chodów spaniela jest mniejsza i wynosi ok. 30m
w jedną i drugą stronę od myśliwego (zasięg skutecznego strzału
śrutowego). Po strzale dobrze ułożony spaniel powinien
przywarować, a ubitą zwierzynę, względnie tylko postrzeloną, po
wydaniu rozkazu podać myśliwemu. Jeśli myśliwy poluje w
zaroślach lub młodych drzewach na bażanty i króliki, spaniel
powinien wypłaszać zwierzynę goniąc ją i oszczekując aż do
granicy zarośli. Gdy zwierzyna nie zostanie postrzelona, spaniel
wraca i szuka dalej. Takie zachowanie powinno go cechować
również podczas polowania na ptactwo wodne, podczas którego -
poza tzw. bobrowaniem
i wypłaszaniem - ma bez wydania rozkazu przez myśliwego aportować ptactwo
po jego zastrzeleniu. po właściwym ułożeniu spaniele nabywają
dużej sprawności myśliwskiej jako płochacze i posokowce.
Spaniele - psy o łagodnym charakterze, niewielkie - świetnie
nadają się do hodowania w mieście.
Jeśli jednak przejawiają wyraźnie użytkowe cechy, powinny być
szczerzej wykorzystywane w łowiectwie. Cocker spaniele, jeśli
będą hodowane powszechnie tylko jako psy pokojowe, mogą
całkowicie zatracić wrodzone przecież walory psów myśliwskich